راه زندگی

بابا نوئل     Papa Noël

بابانوئل یک شخصیت تاریخی و داستانی در فرهنگ عامیانه کشورهای غربی و مسیحی است. نام بابانوئل با جشن کریسمس آمیخته شده است. بابا نوئل عمدتا یک پیرمرد چاق با ریش سفید بلند و لباس قرمز است که در روز کریسمس یا شب قبل از آن هدیه هایی را برای بچه ها می آورد

بابانوئل که در زبان فارسی به کار برده می شود برگرفته از اصطلاح فرانسوی پاپانوئل Papa Noël و یا Père Noël (پدر نوئل) است. در بیشتر کشورهای دنیا نام انگلیسی - آمریکایی آن سانتا کلاوز Santa Claus استفاده می شود. سن نیکولاس، بابا کریسمس و کریس کرینگل دیگر نامهای آن است.

جغرافیای غدیر خم

«غدیر خم» نام ناحیه‌ای است در میان مکه و مدینه که بر سر راه حجاج قرار دارد. غدیر خم نام محلی است که به خاطر وجود برکه‌ای در این محل، که در آن آب باران جمع می‎‌شده است، به این نام (غدیر خم) شهرت یافته است. غدیر در ۳ - ۴ کیلومتری جحفه واقع شده و جحفه در ۶۴ کیلومتری مکه قرار دارد که یکی از میقاتهای پنجگانه می‌باشد. در جحفه راه اهالی مصر، مدینه، عراق و شام از یکدیگر جدا می‌شود. غدیر خم به علت وجود مقداری آب و چندین درخت کهنسال، محل توقف و استراحت کاروانیان واقع می‌شد اما دارای گرمایی طاقت ‌فرسا و شدید بود.   ¹ 

1. الطرائف، سید ابن طاووس  ، ص 33.

مقام حضرت على(ع) افضل از ديگر انبياء غير از حضرت خاتم المرسلين(ص) مى‏باشد. در رابطه با دليل اين مساله ابتدا بايد توجه داشته باشيد كه نوعا در مسائل مختلف سه گونه استدلال وجود دارد: عقلى، نقلى و حسى(1) دلايل عقلى در رابطه با امور كلى مى‏باشند و در چنين موردى كه مقايسه دو امر جزئى است نبايد در جست و جوى آن بود. زيرا خارج از قلمرو و براهين عقلى است. (2) دليل حسى نيز وجود ندارد زيرا اولا ما نظاره‏گر تمام اعمال و حركات آنها نيستيم تا با مقايسه شهودى از طريق كنش آنها حكم به برترى يكى بر ديگرى نمائيم. ثانيا اصلا فضايل و مقامات تجربه‏پذير نيستند مگر آن كه خواصى از طريق تجربه باطنى حقايقى را دريافت دارند. (3) تنها مى‏ماند دليل نقلى. اين گونه ادله نيز چند دسته‏اند: روايات خاص و صريح، روايات صريح و عام و روايات غير صريح. الف) دسته اول رواياتى است كه به صراحت‏بر فضيلت امير المؤمنين(ع) بر شخص حضرت ابراهيم(ع) دلالت دارد. مانند احتجاج خود آن حضرت. چنان كه در احتجاج طبرسى آمده است كه از آن حضرت پيرامون اين مساله سؤال شد و فرمودند: من از ابراهيم(ع) برتر مى‏باشم. زيرا وقتى خداوند از قيامت و برانگيخته شدن مردگان با وى سخن گفت از خداوند درخواست نمود كه چگونگى آن را به وى بنماياند. خطاب آمد: «اولم تؤمن؟» جواب داد: «ليطمئن قلبى‏». ولى من در مرتبه‏اى از يقين هستم كه «لو كشف الغطاء ما ازددت يقينا. اگر همه پرده‏هاى غيب كنار رود اندكى بر يقينم افزوده نگردد». زيرا آن را اندك كاستى نيست تا بدين وسيله جبران گردد. ب) روايات عام آنهايند كه فضيلت امير المؤمنين(ع) بر ديگر انبياء را به طور عام و مطلق دلالت دارند بدون آنكه در آنها نام شخص حضرت ابراهيم(ع) ذكر شده باشد. از جمله در جلد 11 بحار الانوار (ص 139 ب 2 ح 6) آمده است: «قال رسول الله(ص):ان الله فضل انبياء المرسلين على ملائكة المقربين و فضلنى على جميع الانبياء و المرسلين و الفضل بعدى لك يا على و الملائكة من بعدك‏». اين مضمون در جلد 26 ص 335 نيز آمده است. ج) دسته سومى رواياتى است كه لفظا و صراحتا فضيلت‏بر برترى حكم نمى‏راند، بلكه برترى پنج تن از ديگر مخلوقات از آنها استنباط و كشف مى‏شود. از جمله: 1- احاديثى كه نشان مى‏دهد حضرت آدم(ع) نور پنج تن را در عرش الهى مشاهده كرد. 2- احاديثى كه پيرامون توسل انبياء گذشته به اهل بيت(ع) وجود دارد. 3- حديث قدسى مرسله‏اى كه در آن خداوند به پيامبر(ص) فرموده است: «اگر تو نبودى جهان را نمى‏آفريدم و اگر على(ع) نبود تو را نمى‏آفريدم و اگر فاطمه(س) نبود هيچ يك را».

لقب اميرالمؤمنين

در مكه جبرئيل، لقب اميرالمؤمنين را به عنوان اختصاص آن به علي بن ابي طالب عليه السلام از جانب الهي آورد، اگر چه اين لقب قبلاً نيز براي آن حضرت تعيين شده بود.

پيامبر صلي الله عليه و اله و سلم هم دستور دادند تا يك يك اصحابش نزد علي عليه السلام بروند و به عنوان اميرالمؤمنين بر او سلام كنند و السلام عليك يا اميرالمؤمنين بگويند، و بدينوسيله در زمان حيات خود، از آنان اقرار بر امير بودن علي عليه السلام گرفت.

در اينجا ابوبكر و عمر به عنوان اعتراض به پيامبر صلي الله عليه و اله و سلم گفتند: آيا اين حقي از طرف خدا و رسولش است؟ حضرت غضبناك شده فرمودند: حقي از طرف خدا و رسولش است، خداوند اين دستور را به من داده است

چرا اسم حضرت على(ع) صريحا در قرآن نيامده است؟

چرا خداوند متعال درآيه‏اى كه به مناسبت غديرخم نازل شده ـ يا در جاهاى ديگر آن ـ صراحتا نام امام على‏ابن‏ابى‏طالب(ع) را ذكر نكرده و امروز باعث شده ما مسلمانان به دو دسته بزرگ شيعه و سنى تقسيم شويم؛ آيا مانعى داشت كه خداوند همان طور كه اسم حضرت مريم، موسى، عيسى و لقمان: را آورده، نام مبارك اميرالمؤمنين(ع) را هم در آن   ذكر مى‏كرد؟

پاسخ:

هرچند در قرآن، آياتى وجود دارد كه به گفته شيعه و اهل‏سنت، جز بر على(ع) و برخى ديگر از امامان برهيچ كس ديگرى قابل انطباق نيست، همچون آيه ولايت (مائده، 55)، آيه مباهله (آل عمران، 61) و... ولى به خاطر مصالحى، نام آنان به صراحت در قرآن نيامده است.

يكى از دليل‏هاى نيامدن نام امامان: در قرآن، اين است كه قرآن تنها كليات مسايل را بيان كرده و تبيين جزئيات آن، به پيامبر(ص) واگذار شده است.

شخصى به نام ابى‏بصيرمى‏گويد: از امام صادق(ع) پرسيدم: «مردم مى‏گويند چرا از حضرت على (ع) و اهل‏بيت او نامى در قرآن كريم نيامده است؟» امام(ع) فرمودند:

«به كسانى كه چنين اعتراضى مى‏كنند، بگوييد: همان گونه كه نماز در قرآن آمده، ولى سه يا چهار (ركعت) بودن آن مشخص نشده و پيامبر(ص) آن را براى مردم تفسير كرده، همچنين زكات (در قرآن) نازل شده، ولى مقدار آن مشخص نشده و رسول خدا(ص) آن را براى مردم تفسير كرده و... همين طور در قرآن آمده است كه (اطيعوا الله و اطيعواالرسول و أولى الأمر منكم)؛ (نساء، 59) «از خدا و رسولش و اولى‏الامر اطاعت كنيد.» اين آيه درباره على و حسن و حسين، نازل شده و پيامبر(ص) فرمود: «هركه من مولاى اويم، پس على مولاى اوست.» (يعنى همان گونه كه تفسير جزئيات نماز، زكات و حج به پيامبر(ص) واگذار شده كه دستورهاى الهى را به مردم برسانند معرفى «اولى الامر» نيز به ايشان واگذار شده تا آن‏ها را به مردم معرفى كنند .)» سپس امام صادق(ع) ساير آيات و رواياتى را كه در اين باره آمده، ذكر فرمود.

يكى ديگر از حكمت‏هاى نيامدن نام على و اهل بيت: در قرآن، اين است كه در اين كتاب الهى، آياتى درباره اهل‏بيت(ع) نازل شده كه بسان تصريح به نام آنان و بهتر از تصريح است؛ مانند آيه 55 سوره مائده كه مى‏فرمايد: «ولى و سرپرست شما تنها خداوند و پيامبرش و افراد مؤمن هستند؛ افراد مؤمنى كه نماز برپاى داشته و در حال ركوع زكات مى‏دهند.» دانشمندان شيعه و اهل سنت نقل كرده‏اند كه فقط حضرت على(ع) در حال ركوع انگشتر خود را به فقير داد. در نتيجه، تفاوتى نداشت كه خداوند متعال بفرمايد: «سرپرست شما خداوند و رسولش و حضرت على(ع) هستند.»، يا اين كه صفاتى از آن حضرت نقل كند كه منحصر به فرد بوده و تنها برحضرت على(ع) منطبق باشد. كسى كه به دنبال حقيقت باشد، از هردو گفتار، يك مطلب را مى‏فهمد؛ با اين تفاوت كه اگر نام حضرت على(ع) به صراحت در قرآن مى‏آمد، به احتمال نزديك به يقين، نااهلان قرآن را تحريف مى‏كردند و به خاطر خصومت با آن حضرت و محو و حذف نام ايشان از قرآن، در قرآن دست مى‏بردند؛ چنان كه تا مدتى تدوين احاديث پيامبر اكرم(ص) را به همين منظور، ممنوع كردند! ولى در صورتى كه با ذكر اوصاف گفته شود، ديگر افراد نااهل دست به تحريف آيات قرآن نزده و ولايت اميرمؤمنان على(ع) نيز براى حقيقت جويان روشن مى‏شود.

شيعه و اهل سنت متفق‏اندكه پيامبر(ص) فرمود: «من از ميان شما مى‏روم؛ ولى دو چيز گرانبها بين شما به يادگار مى‏گذارم كه اگر به آن دو متمسك شويد، هيچ گاه گمراه نمى‏شويد. كتاب خدا و اهل‏بيتم، خداوند دانا به من خبر داده كه اين دو، هيچ گاه از يكديگر جدا نمى‏شوند تا درحوض كوثر بر من وارد شوند.» ولى عده‏اى چون عمربن خطاب ـ در مريضى منجر به وفات پيامبر(ص) ـ فرياد برآوردند كه: «كتاب خدا ما را كافى است.» و اجازه ندادند وصيت پيامبر (ص) نوشته شود؛ چون مى‏دانستند كه مى‏خواهد درباره اهل‏بيتش وصيت كند. پس يقين بدانيد كه اگر حتى در صد آيه به صراحت نام حضرت على(ع) مى‏آمد، اين عده آن آيات را از قرآن حذف مى‏كردند و مى‏گفتند: «بقيه قرآن ما را كافى است.» و مردم نادان هم دم برنمى‏آوردند؛ چنان كه على(ع) و حضرت زهرا(س) را آن همه آزار دادند و مردم چيزى نگفتند. وانگهى خليفه اول و دوم كه صدها روايت از پيامبر(ص) را جمع‏آورى كرده و همه را سوزاندند؛ اصلا بعيد نبود كه جهت مطامع دنيايى خود، بسيارى از آيات قرآن را نيز بسوزانند. علاوه بر آنچه گذشت، حكمت‏هاى ديگرى نيز در نيامدن نام اهل‏بيت: در قرآن وجود دارد كه بيان همه آن‏ها در اين مختصر نمى‏گنجد.

چه كسي چه كار كند؟

اين بخش به اين موضوع كه «چه كسي چه كار كند؟» مي‌پردازد . به اين موضوع مي‌پردازد كه به نظر شما چگونه مسؤوليتهاي زندگي تقسيم مي‌شوند . حتي اين كارهاي كوچك هم مهم است . به يكديگر اجازه دهيد كه بدانيد چه كارهايي از ديگري انتظار داريد كه انجام بدهد . بعد از جواب دادن به اين سؤالات و مقايسه جوابها بايد به دلايل بپردازيد و سپس تصميم بگيريد كه چه كسي چه كار كند .

كليد سوالات اين خواهد بود هِِ:همسر، ش: شوهر، هر: هردو، هيچ: هيچكدام .

26 سئوال را اینجا جواب دهید

گرايشهاي مذهبي

30 سئوال در  مورد برقراری ارتباط

در سؤالات بعدي بايد پاسخ دهيد كه مي‌خواهيد چگونه با يكديگر ارتباط برقرار كنيد .

هركدام از شما بايد جداگانه به سؤالات پاسخ دهيد تا  او  نیز  درمورد  شما بیشتر بداند

30 سئوال در مورد برقراری ارتباط

ازدواج نوع خاصي از رابطه است، ميثاقي دائمي است كه بايد در آن صادق، راستگو و بي‌آلايش باشيد

اول نام خود را در جاي خالي روبروي مسؤوليتها يي كه مي‌پذيريد قرار دهيد . البته شما مي‌توانيد هر نوع تغييري كه مي‌خواهيد به آنها بدهيد تا با روابط شخصيتان هماهنگ شود .

من مي‌فهمم كه ارتباط كليد ازدواج موفق است، بنابراين با مسؤوليتهاي زير موافقت مي‌كنم

پيمان نامه ارتباط

  خانواده

در زیر  مجموعه سؤالاتي فراهم شده است  که باید  به ان طبق  راهنما جواب  بدهید

 از شما خواسته شده  كه عبارات را بخوانيد و سپس سريع پاسخ دهيد «درست» يا «غلط» اولين پاسخ شما بايد جوابتان باشد . هركدام از شما بايد جداگانه به سؤالات پاسخ دهيد و سپس بعد از تكميل مقايسه كنيد .

20 سؤال اول درباره خانواده شما است:

اهميتهاي پول

يكي ديگر از زمينه‌هايي كه باعث مشكلات زيادي در ازدواجها مي‌شود پول است – خيلي زياد است، خيلي كم است، چگونه خرج شود و چه كسي آن را خرج كند، احساس ما درباره آن چيست؟ چه‌قدر مهم است ؟ طرز برخورد شما با پول به تعاليم مذهبي و مبدأ خانوادگيتان بستگي دارد . ميثافهاي جديد مسأله پول را بيشتر از ديگر مسائل – به استثناي فرمانروايي خدا – مورد بحث قرار مي‌دهد . پيام كتاب مقدس درباره مسائل مالي شفاف است . ما بايد به مردم عشق بورزيم و از اشياء استفاده كنيم نه اينكه به اشياء عشق بورزيم و از مردم استفاده كنيم . كتاب مقدس به ما مي‌اموزد كه بايد مباشران خوبي براي پولمان باشيم و آن را خردمندانه خرج كنيم . ما نبايد اشياء را بيش از ارتباطها بياندوزيم زيرا دل ما جايي است كه اندوخته‌هايمان باشد . بزرگترين گنجينه‌اي كه شما مي‌توانيد داشته باشيد رابطه‌تان با خدا و همراهي است كه انتخاب كرده‌ايد.

27 سئوال در مورد اهمیت پول