جوياي راه خويش باش از اين سان منم در تکاپوي انسان شدن .. در ميان راه ديدار ميکنيم ... حقيقت را .. ازادي را ... خويش را .... در ميان راه مي بارد و به بار مي نشيند ... دوستي اي که توانمان ميدهد که براي يکديگر ما’مني باشيم و ياوري .... اين است راه ما راه من راه تو
